We veranderen voortdurend. Dat weten we — maar meestal alleen met ons hoofd. In ons dagelijks leven oriënteren we op op die dingen die blijven: het huis dat we aantreffen zoals we het achterlieten, de mensen die we herkennen zonder erbij na te denken. Die continuïteit geeft houvast, maar ze ontrekt iets aan het zicht. […]
Wees niet onecht Lees verder »
Slogan 23 van Lojong luidt: Keer terug naar de basis. Er schuilt iets kalmerends in die woorden, in het idee dat er een basis ís — iets waar je op kunt terugvallen, waar je kunt landen. Ook het idee van terugkeren ontspant: je hoeft niet altijd door te gaan. Je kunt stoppen, omkeren, thuiskomen. In
Thuis in je intentie Lees verder »
Lojong gaat niet over het vinden van je ware ik, maar over jezelf vorm kunnen geven zonder daarin te verstarren. De wereld, je omgeving en jijzelf veranderen voortdurend. Zodra je jezelf vastzet in een zelfbeeld of overtuiging — zo ben ik nu eenmaal — ontken je de beweeglijkheid van het leven. Dat wordt ‘onecht’ genoemd.
De waarde van de oppervlakte Lees verder »
Soms voelt iets niet kloppend. Je zegt iets — en meteen voel je: dit ben ik niet. Of je doet iets wat je eigenlijk niet wilde doen, en ergens voel je: hier verlies ik mezelf. Misschien noem je dat dan ‘onecht zijn’. Je deed iets wat niet bij je paste. Je was jezelf niet. Maar
Wees niet onecht Lees verder »
We waarderen het als iemand duidelijk is. Zijn of haar mening geeft. Eerlijk durft te zijn. Maar we weten ook: niet alles hoeft gezegd te worden. Niet elk moment is geschikt. Soms draagt zwijgen méér bij aan de kwaliteit van het contact dan woorden dat kunnen. De vraag is dus niet alleen: Spreek ik me
Minder zeggen, meer bereiken Lees verder »
Verantwoordelijkheid voelt vaak als iets zwaars: iets waarvoor je moet opdraaien, iets wat je wordt opgedragen. Maar in een diepere zin is verantwoordelijkheid verbonden met vrijheid. Vrijheid om te kiezen hoe je met een situatie omgaat. Vrijheid om niet automatisch te reageren, maar om een bewuste keuze te maken. Die vrijheid begint niet pas wanneer
Soms zit het gewoon tegen. Je mailprogramma crasht, een belangrijk bestand raakt beschadigd en zelfs het herstelprogramma loopt vast. Je hebt niets verkeerd gedaan en toch zit je ermee. Nee, hè. Waarom nu? Waarom ik? In die verzuchting zit de kiem van machteloosheid: weerstand die je lam slaat. Met machteloosheid komt direct het verlangen om
Nee, hè. Hoe verantwoordelijkheid vrijheid wordt Lees verder »
Aandacht is er altijd. Meestal volgt ze wat toevallig op haar pad komt. Ze wendt zich tot wat het hardste schreeuwt, wat het naarste voelt of wat het meest verleidelijk is. Ze gaat alle kanten op. Afleiding daarentegen, ontstaat pas als je je aandacht bewust ergens op richt, als er een intentie is. Als we
De waarde van afleiding Lees verder »
Je raakt jezelf niet van het ene op het andere moment kwijt. Dat gaat stapsgewijs. In geen van die stappen gebeurt het echt — maar alle stappen samen kunnen je brengen op een plek waarvan je je op een dag vertwijfeld afvraagt: hoe ben ik hier in hemelsnaam terechtgekomen? De eerste getuige is het vermogen
Volg je glimlach Lees verder »
We stellen ons balans vaak voor als een weegschaal waarvan beide schalen even zwaar zijn. Dan is er evenwicht. De beweging komt tot stilstand. Lasten en lusten keurig verdeeld. Dan is er eindelijk rust. Maar ons leven is geen weegschaal. Het staat niet stil, het verandert onophoudelijk. En daarin is balans iets anders. Een beter
De richting die nog geen weg is Lees verder »
